VOOR MIJN MAMA.
Dit gaat uit, naar de belangrijkste persoon in me leven.
Die gene die er altijd voor me is, en die altijd klaar staat voor mij.
En ookal maak ik soms fouten, Je bent altijd daar daar sta je klaar om mij optevangen.
En mama ik verwijd je niks, echt niet.
Ik ben de schuldige aan alles, en ik weet dat je niet anders kon dan me op straat tezetten.
En ik weet dat het voor jou, het ergste was om te doen.
Gelukkig gaat het nu beter.
En mama, het spijt me voor alles, en ik hou van je.
Mama, ik zie jou als een engel op me schouder.
Die me altijd zal beschermen, je zal altijd van me houden.
Maar, je 3de kind, maak problemen in der leven.
Die problemen, geven je soms woede, maar toch weten we allebij ik en jij we lijken opelkaar.
Je maakt je zorgen over mij, want ik kijk niet naar het gevaar.
Het gevaar komt van kanten waar ik niet heen kan kijken, en ik ebn meestal toch telaat om fouten te ontwijken.
Dan wil je met me praten, en geen me weer een preek.
zoals me matties me verlaten, laat jij me niet in de steek.
Dan denk ik zie je wel, voor me moeder moet ik vechten, maar dan komt die tweede ik, en denk ik niet meer verder.
Ja, want verder lijk zo ver, en ik zie geen hand voor ogen, het is donker door me leugen, waaro heb ik steeds gelogen?
Mama, luister even ik had een vraag tijdje dranden, kan je mij vergeven? mam dan wil ik je bedanken.
Er is er 1 op de wereld die weet hoe ik ben, die weet wat ik zeg waneer ik weer moeilijk ben.
Ik wil jou graag bedanken, bedankt voor je zorgen, bedankt voor je steun mama, want die heb ik nodig.
Jou heb ik nodig ookal denk ik soms van niet.
Ookal doe ik je nu pijn, doe ik jou veel verdriet, kan je mij nu vergeven? We weten het zeker, ik en me moeder zijn NOOIT meer te breken.
Je bent niet alleen me moeder, maak ook me beste vriend.
Want, we praten samen over alles, wat me vader niet kan zien.
En ze heeft slapenlose nachten, maar van buiten blij ze lachen.
Nee, niemand kan het zien, want, het speelt in der gedachtens.
Ja me moeder is zo sterk, ze laat never nooit iets merken, snachts huilt ze om der problemen, want, alles loopt verkeert.
En het doet je zeer want ik ben zo eigenwijs, ik leef in me eigenwereld, en ik weiger wijzeraad.
Inderdaad je wordt kwaad.
En dat ken ik wel begrijpen, wat je zelf heb meegemaakt probeer je mij om heen te lijden.
Finaceel aan de grond, maar je hoofd blijft boven water.
Je blijf zwemmen met je lassen, totdat je aan kwam op de kader.
En als ik je weer verade met me daden ,die je dagen van je vrolijkebestaan jaren verder doen verplaatsen, maar geloof me het komt goed, alleen weet ik niet waneer, aan deze dagen komt een eind, maar dat zeg ik elke keer.
Ik bezorg je steeds meer stress, ik doe je pijn.
Ik doe niks om te voorkomen, dat het slecht met je gaat, nee ik help met niks mee, ik leef diep in me zelfs, en berijkt daar niks mee.
Je bedoelt alles goed, maar ik ebn een vreemde meid.
Ik weet neit wie ik ben, de ware ik is verdwenen, ben mezelf kwijt geraakt, door me verkeerde leven.
Ik bleef hangen in me rol, ik ben 1 groot toneel stuk, me doek is al gevallen, en ben gevallen naar een niets nut.
en ik kan er niet om heen, dat ik jou moet bedanken los, alles van me af waardoor je zelf begon te zakken.
Je kreeg een tegen slag, er was, VERKEERDE DINGEN bij je gevonden, ik gin kapot toen ik het hoorde, wist niet wat ik moest beginnen, maar je heb het overwonnen.
Dus je bent een held voor mij, ookal laat ik het iet merken ik hou van JOU!